Ad Code

Responsive Advertisement

Ticker

6/recent/ticker-posts

BULAN ROMADHON TEH MADROSAHNA DIRI (Seri Khutbah Jum’ah)

 


الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَنْزَلَ الْأَحْكَامَ لِإِمْضَاءِ عِلْمِهِ الْقَدِيمِ، وَأَجْزَلَ الْإِنْعَامَ لِشَاكِرِ فَضْلِهِ الْعَمِيمِ. وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ الْبَرُّ الرَّحِيمُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ الْمَبْعُوثُ بِالدِّيْنِ الْقَوِيمِ، الْمَنْعُوتُ بِالْخُلُقِ الْعَظِيمِ. صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلَّمَ أَفْضَلَ الصَّلَاةِ وَالتَّسْلِيمِ. أَمَّا بَعْدُ: فَيَا عِبَادَ الْكَرِيْمِ، فَإِنِّي أُوْصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ الْحَكِيْمِ، الْقَائِلِ فِي كِتَابِهِ الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

Ma’asyirol Muslimin Jama'ah Jum’ah nu mulya!

Sarengsena ngucapkeun Hamdalah, Alhamdulillah kana saniskara nikmat nu katampa tur  karasa ti Nu Maha Kawasa Allah ‘Azza wa Jalla.

Dilajeng ngahaturkeun Shalawat sareng Salam ka Jungjunan urang sadaya, Insan pilihan nu mulia, Nabi urang sarerea, Kanjeng Nabi Muhammad S.A.W. Al-Musthofa, ka Kulawargina katut para Shahabatna tug dugi ka urang salaku umatna, mugia urang diangken janten umatna nu salawasna mahabbah bari ngajaga sagala sunah-sunahna. Tur urang ngado’a mugia kengeng syafaat jaga di Yaumil-Jaza’. Aamiin Ya Allah Yaa Robbal ‘Aalamiin.  

Salajengna khatib seja umajak, khususna ka pribadi khotib, umumna ka sadaya jama’ah jum’ah, mangga urang sami-sami ningkatkeun kaimanan sareng katakwaaan urang ka Allah, dipalar ieu kaimanan sareng katakwaan teh ngabaju miragasukma jadi papaes dina diri urang salawasna tug dugi ajal datang jaga. Sabab wungkul ku taqwa urang bakal jadi mulya dipayuneun Allah sareng sasama, Inna Akromakum ‘Ingdalloohi Atqookum.

Ma’asyirol Muslimin jama'ah Jum’ah nu mulya!

Bulan Romadhon teh bulan nu pinuh ku kabarokahan, nu sajatina mibanda fungsi pikeun jadi madrosahna jiwa-jiwa manusa Muslim pikeun ngahontal darajat kataqwaan. Salila sabulan campleng urang salaku Muslim diatik, dididik pikeun nahan diri tina sagala perkara nu matak batalna puasa. Dina leresan ieu, lain wungkul dahar jeung nginum nu matak batal puasa, kaasup oge ninggalkeun perbuatan nu nganggur, lalampahan nu teu aya gunana, nu akhirna matak jadi rusakna ganjaran puasa.

Mangga urang imeutan deui ibadah di sajeroning bulan Romadhon, nu kahiji puasa, ku puasa urang dilatih pikeun sabar, pikeun ngadalian hawa nafsu, nu di luar bulan Romadhon sering diumbar, sering dituturkeun kahayangna, di bulan Romadhon mah usahakeun lain urang nu dikadalian ku hawa nafsu tapi kudu sabalikna hawa nafsu nu dikadalian ku urang. Pengkolkeun hawa nafsu nu mawa kagorengan hirup teh, ka jalan nu bisa mawa kana kahadean hirup. Kamari sering aya rasa ceuceub ka sasama, resep nyawad, resep nyacampah, hasud, dengki, jeung sabangsana, urang locotan sing nepi ka udar tina jiwa-jiwa urang, ganti ku rasa deudeuhan, welasan, asihan, rapekan, berehan jeung sifat hade nu sejenna. Nu akhirna ngawujud insan nu cageur, bageur lahir katut batinna. Ku puasa kudu tumuwuhna jiwa nu berehan, nu ngarasakeun kumaha kasiksana mun seug aya dina kalaparan, aya dina kahanaangan, nu hanaang jeung laparna urang mah dina ngalakasanakeun kawajiban, da dahareun aya nyampak, inumeun aya sadia. Mangga coba emutan nu keuna ka dulur-dulur urang nu lapar jeung hanaangna estu ku dirina bener-bener aya dina kakurangan, nu eta kakurangan teh lain meunang hayangna sorangan tapi estu kadaring Pangeran, nu hikmahna yen urang nu keur aya dina kaleuwihan rejeki kudu inget ka maranehna, tah ku puasa pisan tumuwuhna kasadaran ka lebah eta.

Tuluy dina bulan Romadhon aya kasunahan nu sifatna mu’akkad deudeukeut kana wajib, nyaeta shalat sunah Taraweh, kasunahan sahur, kasunahan ngagancangkeun buka puasa mun geus asup waktuna, kasunahan tadarus, kasunahan I’tikaf di Masjid. Nu ieu kabeh kasunahan teh ngandung fungsi sangkan urang disiplin waktu, urang diperedih sangkan ngeusian lolongkrang waktu kosong salila bulan Romadhon ku hal-hal nu positif nu ngandung ibadah ka Allah, ngatur waktu ulah nepi ka loba nganggur teu puguh. Nu di luar Romadhon sering dieusian ku hal nu teuaya gunana, tah salila Romadhon mah wayahna eusian ku hal-hal nu matak mawa faedah, mawa maslahat ka lahir oge ka bathin, nu dipalar sanggeus inditna bulan Romadhon ngajanggelek hiji tangtungan nu disiplin, tangtungan nu kuat nahan tur bisa nyinglar diri tina sagala gogoda, teu loba nyieun deleka oge doraka.

Salajengna, kasunahan Tadarus Al-Qur’an, nu di luar Romadhon kadang urang kedul maca Qur’an teh, tah lebet ka bulan Romadhon mah giatkeun macana, usahakeun nepi ka Khotam, komo bari neuleuman eusi harti jeung maknana mah, bakal ngalahirkeun jiwa-jiwa nu sadar diri, yen diri teh hirup ka wengku ku aturan Allah nu sakuduna jadi pedoman hirup sangkan henteu lalawora jeung ngalalaworakeun, nu temahna bakal mawa cilaka di dunya oge di akherat. Sabab, ku loba tadarus bari komo neuleuman eusina, bakal numuwuhkeun kasadaran yen Al-Quran teh Dawuhan Allah nu eusina pepeling sangkan salawasna eling kageuing, ulah tonggoy bae betah dina lampah salah, kudu balik sadar ngalobakeun lampah ibadah. Lian ti eta aya kasadaran yen eusina Qur’an teh jangji-jangji Allah nu hamo sulaya. Mun seug urang nurut tumut, teu loba nukang nonggong, maka jangji Allah bakal maparin wawales nu sae ku bentuk ganjaran kanikmatan nu tos ku Allah dicawiskeun. Tur jalma nu rajin neuleuman eusina Al-Qur’an, bakal sadar yen Al-Qur’an teh eusina ancaman ka saha bae nu wani ngarempak larangan Allah, nu hamo bisa aman tina ancaman siksa nu pohara beuratna.

Tuluy dina akhir Romadhon urang diwajibkeun ngaluarkeun zakat fitrah, zakat nu fungsina pikeun ngaberesihkeun lampah nganggur jeung nu teuaya gunana sajeroning ngalaksanakeun ibadah puasa, oge pikeun mere maweh nu miskin (طُهْرَةً لِلصَّائِمِ مِنْ اللَّغْوِ وَالرَّفَثِ وَطُعْمَةً لِلْمَسَاكِينِ _Thuhrotan Lish-Shoo’imi minal-Laghwi war-Rofatsa wa Tu’matan Lil-Masaakiin). Salian ti eta, fungsina zakat fitrah teh pikeun nebus ibadah puasa bulan Romadhon nu ngagantung antara langit jeung bumi, nu moal waka ditampi ku Allah satungtung eta zakat fitrah can dikaluarkeun. Nu eta zakat fitrah teh, mun seug ku urang di ukur moal ngurangan harta banda nu aya, ukur tilu leter satengah henteu nyampe sakuwintal komo saton, mun diukur ku nominal duit oge apan henteu nepi ka ratusan rebu komo jutaan. Tapi fungsina kacida badagna, nyaeta pikeun nyambungkeun ibadah puasa Romadhon urang sareng Allah. Nu hakekatna mah mulang ka urang sorangan, sabab makna zakat teh apan pikeun ngaberesihkeun harta urang tina sagala kokotor, nu ngandung harti aya hak sasama nu wajib hukumna dikaluarkeun.  Mun hiji Muslim sadar kana kawajiban zakat, lain wungkul kana zakat fitrah, sadar oge kana zakat-zakat sejenna, maka dijamin bakal ngurangan angka kamiskinan umat, bakal ngurangan kasenjangan sosial dina pasualan ekonomi balarea kaum Muslimin, bakal ngurangan angka kalaparan, sabab tumuwuhna rasa paduli, rasa berehan pikeun ngabantu sasama nu kakurangan.

Hadirin Kaum Muslimin sadayana,

Sakabeh lalampahan ibadah, boh nu wajib pon kitu keneh nu sunah dina salila bulan Romadhon nu tos diuningakeun. Ieu nandakeun yen bulan Romadhon teh bisa disebut bulan madrasah, bulan lembaga, bulan sarana tempat diatik jeung dididikna jiwa-jiwa kaum Muslimin pikeun ngawujudkeun insan-insan nu unggah makom darajat kana golongan Muttaqiin, tegesna golongan jalma-jalma nu Taqwa, luyu sareng tujuan diwajibkeunana Ibadah Puasa di bulan Romadhon, sakumaha Dawuhan Allah:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

“Yeuh, jalma-jalama nu ariman! Diwajibkeun pikeun aranjeun puasa sakumaha nu geus diwajibkeun ka jal-jalama baheula samemeh aranjeun, sangkan aranjeun jadi jalma nu taqwa” (QS Al-Baqarah [2]: 183).

Ayat ieu ngajelaskeun kana tujuan utama diwajibkeunana puasa di bulan Romadhon, nu atra pertela, yen tujuanana teh nyaeta pikeun ngahontal darajat taqwa. Tegesna, ibadah puasa lain saukur ibadah ritual wungkul, tapi kudu bisa ngudag tujuan utama nyaeta ngabentuk jiwa-jiwa nu taqwa, jiwa-jiwa nu salawasna taat, nu salawasna ngabebenah diri kana kahadean, kana kamaslahatan, kana kasalametan dunya oge akherat, bari panungtungan dina sagala ibadahna miharep kana Ridho Allah Ta’aalaa.

Imam Ibnu Katsir dina kitab Tafsir Al-Qur’anil Adzim, jilid ka-I, dina kaca 497 ngajelaskeun, pangna Allah ngajadikeun Takwa jadi tujuan tina ibadah puasa, sabab ku ibadah puasa bakal ayana usaha pikeun ngaberesihkeun diri tina sagala kagorengan, ku puasa bakal ngaheureutkeun lengkah-lengkah setan ku tipudayana dina ngagoda. Tur ku puasa bakal ngalemahkeun hawa nafsu nu sok mawa kagorengan, antukna Iblis jeung balad-baladna susah dina ngagoda manusa nu rajin puasa.

لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ. لِأَنَّ الصَّوْمَ فِيْهِ تَزْكِيَةٌ لِلْبَدَنِ وَتَضْيِيْقٌ لِمَسَالِكِ الشَّيْطَانِ

“Sangkan anjeun taqwa_(Maksduna) sabab saestuna dina sajeroning puasa ngandung fungsi ngabersihkeun badan jeung ngaheureutkeun arah-arah jalan (datangna gogoda) setan.”

Ma’asyiral Muslimin jamaah Jum’ah nu mulya!

Ngajadikeun bulan Romadhoan teh Madrosah katakwaan, hartina ku puasa di bulan Romadhon, lahir katut bathin urang diatik, dididik, dilatih lain wungkul pikeun cumpon kawajiban wungkul, tapi kudu leuwih ti eta. Tegesna, kudu ngudag kana tujuan puasa nyaeta kahontalna darajat taqwa, ku bentuk ngajaga syarat katut rukunna puasa ngarah jadi sampurna, lian ti eta jaga oge tina rusakna ganjaran puasa, jauhan ngaghibah, jauhan mitenah, jauhan namimah, jauhan laku lampah nu matak timbulna pacengkadan jeung sasama, kadituna jaga kamulyaan ibadah puasa nu geus jelas, yen Puasa teh ibadah nu langsung diwalesna ku Allah, "Ash Shaumu lii wa anaa Ajzii bii" (الصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِPuasa teh keur Kami (Dawuh Allah) tur Kami (Dawuh Allah) nu bakal malesna (ngaganjarna).

Aya kasauran ti Syaikh Hasan al-Massyath dina kitabna Is’afu Ahlil Iman bi Wadza’if Syahri Ramadhan, kaca 45:

إِذَا لَم يَكُنْ فِي السَّمْعِ مِنِّي تَصَاوُنٌ * وَفِي بَصَرِي غَضٌّ وَفِي مَنْطِقِي صَمْتٌ * فَحَظِّي إِذَنْ مِنْ صَومِيَ الجُوعُ وَ الظَّما ** فَإِنْ قُلْتُ إِنِّي صُمْتُ يَومِي فَمَا صُمْتُ

(Mun seug keur puasa) pangdenge kuring teu dijaga, Paningali kuring diumbar, tur kuring teu nyicingkeun omongan, maka hamo hasil puasa kuring iwal (hasilna ukur) lapar jeung hanaang wungkul, sanajan ngomong “kuring keur puasa” padahal kanyataanana mah henteu.”

Ma’asyiral Muslimin jamaah Jum’ah nu dimulyakeun ku Allah!

Ku hal eta pisan, mangga urang jadikeun bulan Romadhon ieu teh madrosah, jadikeun lembaga, jadikeun sarana pikeun ngalatih diri urang sangkan salawasna ngabiasakeun diri milampah kahadean, milampah perbuatan nu bakal mawa lungsurna Ridho Allah. Dipalar darajat taqwa nu jadi tujuan utama tina ibadah puasa bisa kahontal ku urang sadayana. Aamiin yaa Robbal ‘Aalamiin.

بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ، وَنَفَعَنِيْ وَاِيَاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ، وَتَقَبَّلَ مِنِّيْ وَمِنْكُمْ جَمِيْعَ أَعْمَالِنَا إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِلْمُسْلِمِيْنَ فَاسْتَغْفِرُوْهُ اِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

Khutbah II

اَلْحَمْدُ للهِ حَمْدًا كَمَا أَمَرَ. أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ اِلَّا الله وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، اِلَهٌ لَمْ يَزَلْ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيْلًا. وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ وَحَبِيْبُهُ وَخَلِيْلُهُ، أَكْرَمُ الْأَوَّلِيْنَ وَالْأَخِرِيْنَ، اَلْمَبْعُوْثُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِيْنَ. اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلىَ أَلِهِ وَأَصْحَابِهِ وَمَنْ كَانَ لَهُمْ مِنَ التَّابِعِيْنَ، صَلَاةً دَائِمَةً بِدَوَامِ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِيْنَ

أَمَّا بَعْدُ: فَيَا أَيُّهَا الْحَاضِرُوْنَ اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَذَرُوْا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ. وَحَافِظُوْا عَلَى الطَّاعَةِ وَحُضُوْرِ الْجُمْعَةِ وَالْجَمَاعَةِ وَالصَّوْمِ وَجَمِيْعِ الْمَأْمُوْرَاتِ وَالْوَاجِبَاتِ. وَاعْلَمُوْا أَنَّ اللهَ أَمَرَكُمْ بِأَمْرٍ بَدَأَ بِنَفْسِهِ. وَثَنَى بِمَلَائِكَةِ الْمُسَبِّحَةِ بِقُدْسِهِ. إِنَّ اللهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَبَارِكْ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا اِبْرَاهِيْمَ فِيْ العَالَمِيْنَ اِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ. اَللّٰهُمَّ  اغْفِرْ لِلْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنَاتِ اَلْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وِالْأَمْوَاتِ. اَللّٰهُمَّ  ادْفَعْ عَنَّا الْبَلَاءَ وَالْغَلَاءَ وَالْوَبَاءَ وَالْفَحْشَاءَ وَالْمُنْكَرَ وَالْبَغْيَ وَالسُّيُوْفَ الْمُخْتَلِفَةَ وَالشَّدَائِدَ وَالْمِحَنَ، مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ، مِنْ بَلَدِنَا هَذَا خَاصَةً وَمِنْ بُلْدَانِ الْمُسْلِمِيْنَ عَامَةً، اِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

عِبَادَ اللهِ، اِنَّ اللهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاءِ ذِيْ الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ، يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ. فَاذْكُرُوْا اللهَ الْعَظِيْمَ يَذْكُرُكُمْ وَلَذِكْرُ اللهِ أَكْبَرُ

 

Post a Comment

0 Comments