LAYANG KAMA'RIFATAN BASA SUNDA (1)

Bismillaahirahmaanirrahiim

 

Alhamdulillahi Robbil’aalamin wash-sholaatu was-salaamu ’alaa sayyidinaa Muhammadin wa’alaa aalihi washohbihi ajma'iin.

Mimitina jisim kuring nulis iue kitab, ngalap berkah tina jenengan Allah Ta’ala nu Maha Murah di dunya ka umat-umatna sakabeh, jeung nu Maha Asih di Akherat ka umat-umatna anu Mu’min, arirochmat-na allah Ta’ala kasalametanana turunna panutan urang Kangjeng Nabi Muhammad SAW,jeung kapa sahabatna ,rawuh kulawargina sakabeh.

WAJIB MA'RIPAT KA ALLAH TA’ALA

Ari ma’ripat ka Allah Ta’ala the wajib di sakabeh jalma Mukalap, tegesna di jalma nu geus akhir baleg, eta wajib teu meunang heunteu, karena aya dawuhna Kangjeng Nabi Muhammad SAW kieu

“AWAALUD-DIINNI MA’RIPATULLAAHI TA’ALA”

Sundana : “Awal-awalana agama kudu nyaho heula Ka Allah Ta’ala”

Sababna pang kudu nyaho heula teh supaya enggoning manusa ngalakonan ibadahna sah ditarima amal ibadahna ku Allah ta’ala sabab tadi ge amal teh kudu kalawan ilmu upama teu kalawan elmu batal, tegesna teu jadi, samangsa-mangsa teu jadi tangtu moal aya mangpaatna pikeun di Akherat ngan ukur di dunya wungkul.

Tapi dina elmu mangkade kaliru, ari hartina ilmu teh nyaho, tapi lain nyaho kana syarat-syarat sah batalna ibadah bae, tapi kudu jeung nyaho (MA’RIPAT) ka Allah jeung Ka Rosululloh, sabab eta teh ibarat tempat atawa gudangna keur piwadaheun amal ibadahna urang sarerea, ulah nepika tepuh sokna.

Ibarat lamun di dunya mah amal ibadah teh keur ngumpulkeun papaes imah, saperti meja,korsi,lomari,jeung sajabana. Ari MA’RIPAT ka ALLAH, ibarat urang ngabogaan imah anu pageuh anu geude nyaeta supaya eta barang-barang anu beunang hese cape teh merenah puguh tempatna, supaya beutah geunah di cicinganana,karana sanajan boga barang loba , sarta aralus, hargana mahal, upama teu boga tempat (imahna) rek dimana diteundeunna? Naha rek sina pabalatak bae di buruan, di pipir atuh di cicingannage piraku rek aya kageunahanana da meureun kapanasan, kahujanan, keur mah teu geunah di cicinganana teh, jeung barang-barangna oge tangtu babari ruksak moal tulus jadi kanikmatanana.

Komo deui upama urang boga tekad Amal ibadah teh keur bawaeun engke balik ka akherat, atuh beuki wajib pisan MA’RIPATna ka ALLAH Ta’ala teh sabab tempat pangbalikan tea.

Upama teu di kanyahokeun ayeuna, naha kira-kirana bisa datang engke kana tempat asal urang tadi? Kapan dina sakaratil maot mah geus moal tanyaeun deui, jeung geus moal boga akal deui ku ngarasakeun kanyeri oge, sabab dina katerangan Hadist : “Upama urang lolong tegesna Teu nyaho ka ALLAH jeung ka ROSULULLOH ayeuna keur di dunya,engke oge di akheratna tetep lolong”. Samangsa- mangsa lolong tegesna poek di akherat, atuh beubeunangan urang di dunya nu meunang hese cape teh, rek di bawa kamana ?

Ku sabab teu bisa datang ka ALLAH, kana asal urang tadi sarerea,palang siang babawaan teh bakal di bawa utrak- atrok, di bawa ka enggon siluman babawaan urang di jieun kakayaan di nagarana,urang di jieun badegana, kusabab eta ayeuna urang meungpeung di dunya kudu ihtiar “kudu sadia payung saacan hujan”tegesna kudu nganjang ka pageto, nya eta kudu bisa paeh samemeh paeh. Karena lamun teu bisa paeh heula sajero hirup, moal nyaho ka akherat karana nyaho ka akherat the kudu bisa paeh heula, kapan ceuk dalilna oge :

“ANTAL MAOTU – QOBLAL MAOTU”

Jadi gening akherat teh kudu di kanyahokeun jeung kudu di anjangan ti ayeuna, supaya engke ulah nyasab deui, paeh pulatat-polotot,jeba-jebi,larak-lirik neanga jalan.

JALAN-JALANNA MA’RIPAT KA ALLAH TA’ALA

Ari jalan-jalanna Ma’ripat ka ALLAH Ta’ala eta aya dua jalan, aya nu tihandap kaluhur , oge aya nu ti luhur ka handap.

Ari nu tihandap ka luhur nyaeta anu masantren heula,ngaji kitab Qur’an jeung terus ngalakonan ibadahna rukun anu lima perkara, tah anu kitu teh Ibadahna keur jalan Ma’ripat ka ALLAH Ta’ala, tapi hanjakal, kalolobaana mah tara di tepikeun kana Ma’ripatna, lantaran kaburu betah, kaburu ngeunah dina asma, tegesna geus ngarasa Ni’mat pal nunjukna (+) padahal upama di teruskeun Ma’ripat kana Dat-Sifatna ALLAH Ta’ala, piraku teu mendak kani’kmatanana da geuning karek dina Asmana wungkul geus sakitu kani’kmatanana.

Ari jalan nu tiluhur kahandap nyaeta anu nyumponan dalil tadi: “AWALU DINNI MA’RIPATULLAHI TA’ALA”, jalanna lain tina masantren wungkul, tapi kudu jeung daek ngisat diri nyaeta kudu daek tirakat kalawan jeung ihtiar neangan pi Guru’eunnana, Guru anu mursid,sabab moal weruh tanpa Guru , kkusabab eta mana nu kudu ku urang di susul ? Teu aya deui lian ti Tarekatna Wali nu kudu di susul, sabab eta anu bisa tepi Ma’ripat kana sifatna Allah ta’ala nu kasebut Johar Awal tea, nyaeta hakekatna Muhammad tea, da piraku teu aya leleberanana pikeun urang sarerea, sababna tadi oge pa ( + ) pal nunjuk hartina papan merk nu nuduhkeun tempat. Ra wali pangna sakitu poharana tatapa teh pikeun ngabela umat-umatna Rasulullah supaya bisa baralik deui ka Allah ta’ala.

Kusabab kitu atuh hayu urang pada tareangan ku sarerea eta Tarekat Wali teh, sabab upama teu kaburu kapanggih, tangtu urang moal bisa balik deui ka asal, pasti nyawa urang engke bakal marakayangan atawa nitis menitisan, balik deui ka dunya kana barang anu keuna ku ruksak deui, moal bisa nyumponan kana dalil.

INNA LILLAHI WA INNA ILAIHI ROJI’UN.

Sundana: “Asal ti Allah kudu balik deui ka Allah”. Kusabab kitu tangtu sarerea oge meureun pada bingung keneh pada – pada percaya oge, lantaran urang pada teu ngarasa tadi inditna ti Allah, turunna ka Alam dunya, tapi kusabab eta aya dalilna kitu gancang bae ngaku yen urang asal ti Allah, tapi ngakuna teh sasamet biwir wungkul. Kapaksa ngaku soteh sieun disebutkeun kufur – kafir karana heunteu percaya kana dalil, tapi atina mah keukeuh poek teu kaharti, kusabab teu karasa, kusabab eta ayeuna pribados arek mere panerangan saeutik, malah mandar tiasa percaya sareng karaosna, urang asal tadi ti Allah teh keiu kateranganana, urang papay ti handap ka luhur supaya kaharti ku akal.

Mimiti urang tomarima asal ti mana? Nu kaharti jeung ku umum, urang asal teh kaluar ti indung teruskeun papay deui kaluhurna, ari indung urang asal ti mana? Tangtu indung urang teh kaluar ti nini, ari nini asal ti mana? Teu salah deui asalna kaluar ti buyut, ari buyut asalna ti mana? Tangtu kaluar ti bao, ari bao asal ti mana? Nya asalna kaluar ti janggawareng, ari Janggawareng asal ti mana? Tangtu ti udeg – udeg, ari udeg – udeg asal ti mana? Tangtu asalna kaluar ti kakait siwur saterusna kitu bae, ti indungna deui, ti indungna deui nepi ka Babu Hawa, ari Babu Hawa asal ti mana? Ku sakaol ceuk hadis, asalna Babu Hawa teh, asal tina iga barungna Nabi Adam, ari Nabi Adam asal ti mana? Diterangkeun ku hadis, asalna Nabi Adam teh tina aci – Bumi – seuneu – cai – angin, ari aci, bumi, seuneu, cai, angin asal timana?diterangkeun deui kuhadis asalna tina nur Muhammad, cahaya opat perkara:

1. Cahaya hideung hakekatna Bumi

2. Cahaya bodas hakekatna Cai

3. Cahaya koneng hakekatna Angin

4. Cahaya beureum hakekatna seuneu.

 Ari Nur Muhammad asal ti mana? Eta oge diterangkeun ku hadis, asalna tina Nur Maha Suci, nyaeta tina Johar Awal, tah samet eta buntu, sabab geus diterangkeun ku hadis jeung qur’an eta Johar Awal teh bibitna tujuh bumi, tujuh langit, sarawuh eusina kabeh, jadi anu kitu tadi ceuk dalil asal ti Allah teh nyaeta asal tidinya tina Johar awal tea, sifatna caang padang nyaeta gulungna Dat jeung Sifat Maha Suci kakara jenengan asma Allah.

- Cahaya beureum jadi hakekatna lapad Alip

- Cahaya koneng jadi hakekatna lapad Lam Awal

- Cahaya bodas jadi hakekatna lapad Lam Ahir

- Cahaya hideung jadi hakekatna lapad He

- Johar awal jadi hakekatna lapad Tasjid

Kitu kateranganana, jadi eta cahaya anu kasebut diluhur teh nu disebut ismudat tea, hartina Asmana Datlaesakamislihi atawa Asmana Nu Maha Suci, ceuk nu ahli padikiran teh latifah tea tah engke teh kudu bisa balik deui kadinya, nu matak kacida wajib dikanyahokeunana ti ayeuna, geura susul tarekatna anu bisa miceun hijabna atawa pipindingna anu jadi moekan kana Dat sifatna Allah Ta’ala sing kapanggih jeung hakekatna Tasjid Muhammad, anu aya dina wujud pribadi, tah eta konci Muhammad anu bakal bisa ngaburak barik hijabna ka Allah Ta’ala, upama kapanggih insya Allah tangtu urang bisa nyumponan kana babasan mulih ka jati, pulang ka asal, nyaeta nu mulih ka jati teh , rasa jasmani anu ayeuna keur dipake, balik deui kana rasa tadi keur waktu aya dina Nurrullah ( Johar Awal ) ari anu pulang ka asal nyaeta jasmanina ngajadi asal deui, nyaeta ngajadi Nur Muhammad cahaya opat rupa deui, beureum, koneng, bodas, hideung, samangsa – mangsa balik ka asal, nya ngarana sampurna, hartina beak, beresih beak rasana, beak jasmanina.

MIMITINA MUN REK NEANGAN PANGERAN

 Aya dawuhan kanjeng Nabi Muhammad SAW :

Man tolabbal maolana bigaeri nafsihi faqod dalalan baida

Sundana: “Saha–saha manusa neangan pangeran kaluar tina dirina sorangan, mangka temen – temen eta dijalan kasasaran, karana dina tekadna ngarasa leuwih jauhna Allah ta’ala” padahal aya dalilna:

Wanachnu aqrobbu ilaihi min hablil warid.

Sundana: ”Aing geus teu aya antarana deui jeung maraneh sakabeh, sanajan diibaratkeun urat beuheung jeung beuheung pribadi oge masih deukeut keneh maneh jeung Aing, anu matak manusa leuwih dimulyakeun ku Allah ta’ala” kapan ceuk hadisna oge kieu:

Walaqod karomma banio Adam

Sundana: Kami geus ngamulyakeun pisan ka anak putu Adam, malah aya deui dalilna:

Laqod holaqna insana fiahsani taqwim

Sundana: Manusa teh pang alus – alusna jeung pang aheng – ahengna kajadian tisasama mahlukna Allah ta’ala, geura lamun maneh geus nyaho kaayaan nu aya dina sajero diri maneh sorangan, tangtu engke ngarasa kaahenganana nu aya dina badan sorangan.

Aya deui dawuhanana kanjeng Nabi Muhammad SAW:

Man ‘aropa nafsahu faqod ‘arofa robbahu

Sundana: Saha – saha anu geus nyaho kana dirina sorangan, geus tangtu nyaho kapangeranana.

Waman ‘arofa robbahu faqod jahilan nafsahu

Sundana: Jeung saha – saha anu geus nyaho ka pangeran, tangtu ngarasa bodo dirina, karana tngtu kaharti si jasad moal bisa usik malik lamun teu di daya upayakeun ku pangeran.

Sidiq ieu si jasad the jadi rokrakna, anu matak urang ngaji the ulah gaji kitab unu keuna kuruksak wungkul, tapi kudu ngaji kitab anu langgeng kapan aya keteranganana:

Iqro kitabaqa kafa binafsika alyaoma ‘alaika hasiba.

Sundana : “Maneh kudu ngaji kitab anu langgeng anu aya dina diri maneh sorangan”

Geura teangan qudrat-iradatna pangeran dina diri sorangan,karana leuwih nyata keresana pangeran teh dina diri sorangan jeung leuwih nyata ilmuna pangeran the dina diri sorangan,jeung leuwih nyata hirupnana Pangeran dina diri sorangan jeung leuwih nyata Tingalina Pangeran teh dina diri sorangan jeung leuwih nyata Danguna Pangeran teh dina diri sorangan sarta leuwih nyataPangandika Pangeran teh dina diri sorangan, karena ceuk dalil oge:

Wahuwa ma’akum aena kuntum.

Sundana : “Allah Ta’ala teh ngabarengan bae ka umat umat sakabeh”

Dimana bae maneh aya Aing didinya aya ,tapi sategesna ngaran di barengan ku Allah Ta’ala teh nyaeta ku qudrat-iradana jeung ku ilmuna kapan sidik dina sifat dua puluh oge eus ngarangkep-rangkep.

Saperti :

 Hayat jeung Hayan

Hayat hartina hirup

Hayan hartina nu Hirup

Sama jeung Samian

Sama hartina Dangu

Samian hartina nu ngadangu

Basar jeung Basiran

Basar hartina Ningali

Basiran hartina Nu ningali

Kalam jeung Mutakaliman

Kalam hartina ngucap

Mutakaliman hartina Nu ngucap

Qudrat jeung Iradat

Qudrat hartina Kawasa

Naon nu kawasa dina diri sorangan teh?

Teaya deui lin ti hirup, buktina geuning bisa usik.

Iradat hartina keresa nyaeta buktina:

 Panon bisa Ningali

Cepil bisa Ngadangu

Pangambung bisa Ngangseu

Baham bisa Nyarita

Tuh geuning bukti, sidik teu pisahna teh ayeuna mah ngan kari teangan barangna bae siga naon sifatna Qudrat atawa sifat hirup teh wajib pisan kapanggihna, supaya bisa kaharti jeung karasana ulah ceuk beja kudu yakin ku sorangan.

NERANGKEUN HARTINA IMAN JEUNG MA’RIPAT

 Ari Iman the hartina Percaya

Ari Ma’ripaf hartina Nyaho

Geuning beda Iman jeung Ma’ripat teh,ana kitu atuh urang percaya ayana Allah Ta’ala teh, kudu jeung nyahona (Ma’ripat), Upama teu jeung sidikna mah Imanna Iman taklid, Jadi ngakuna percayana ayana Allah Ta’ala teh ceuk beja batur atawa meunang beja tina kitab bae, jadi anu kitu paham teh meh sarerea,Iman ka Allah teh samet percaya kana ayana bae, pedah aya dadamelannana Bumi jeung Langit, atuh ana kitu mah sumawona nu nyekelan Agama Islam, kapan nu nyekelan Agama sejen-sejen oge pada percaya kana ayana Allah Ta’ala mah atuh naon bedana Agama Islam jeung Agama-agama sejen? Pedah eta kitu, Agama Islam mah aya rukunna:

1. Syahadat

2. Shalat

3. Zakat

4. Puasa

5, Munggah Haji

Tah kitu matakna Agama Islam di sebut Agama pang luhung-luhungna ti Agama-agama sejen kapan kieu dalilna oge :

Al in sanu sirri wa’anna sirruhu.

Sundana: “Rasa Muhammad teh Nya rasa Allah, rasa Allah nya rasa Muhammad”.

Tegesna kanyaho Allah nya kanyaho Muhammad,aya deui Ceuk hadist:

Ila Haqqa billa Haqqin – Ila Haqqin Billa Haqqa

Sundana: “Muhammad teh Haq Allah, Allah haqna Muhammad”

 Tah kitu anu matak Agama Islam di sebut pang luhung-luhungna teh, lantaran pang parek-parekna ka Allah Ta’ala, moal aya Allah lamun teu aya Muhammad, moal aya Muhammad lamun teu aya Allah, tegesna moal aya sipaf lamun teu aya Dzat, Moal aya Dzat lamun teu aya sipat, nu matak Kangjeng Rasulullah disebut Panguluna Rasul,jeung disebut Babuning Roch sakabeh, jadi Agama Islam pangna disebut luhur teh, nyaeta ku sabab aya Haq Ma’ripat ka Allah Ta’ala kapan bukti Kangjeng Rosululloh tiasa Mi’raj, barang kabehdieunakeun mah Kangjeng Gusti Syarif Hidayat Wali Kutub Cirebon, Mi’rajna the tiasa tepang sareng hakekatna Kangjeng Nabi Muhammad SAW nyaeta anu kasebut Johar Awal tea, tegesna sipatna Maha suci, saur para Wali mah Sajatining Hirup, atawa sajatining Syahadat, nyaeta gulungna Dzat jeung sipatna Maha Suci, jadi sanajan urang oge upama kapanggih mah jeung tarekatna Wali, Insa Allah bisa tepaang sareng Hakekatna Rasulullah, samangsa-mangsa geus diaku umat Rasulullah, Insa Allah engke bakal di candak kana kasalametanana anjeunna, nyaeta kana kasucian,upama teu acan terang kalawan yakinna ka Rasulullah, boh kana Majajina, boh kana hakekatna, tetep acan sah urang ngaku jadi umat Rasulullah teh, karana dina Rukunna sahna maca syahadat oge geus diterangkeun dina Kitab:

Kudu netepkeun heula Dzatna Allah Ta’ala.

Kudu netepkeun heula Sipatna Allah Ta’ala.

Kudu netepkeun heula Asmana Allah Ta’ala.

Kudu sidiq heula ka Rasulullah.

Tah geuning kitu sahna maca Syahadat teh, geuning kudu sidiq heula ka Rasulullah sabab kumaha bisa netepkeun ayana Allah jeung Rasulullah, upama teu acan nyaho (MA’RIPAT) kana sipat-sipatna, sabab basa netepkeun teh,kudu puguh heula barangna anu ditetepkeunnana, geuning kitu satemen-temenna maca dua kalimah syahadat teh, lain darapon nyebut bae, karana ari darapon nyebut bae mah budak lembut oge pada bisa, nu matak wajib jeung nyahona, sabab upama teu jeung nyahona mah ibarat urang maca programma Bioscop anu rame, tapi bari jeung teu lalajona, naha jadi kanikmatan ka urang? Kitu deui sanajan teu maca progam na, tapi lalajo datang kana tempatna eta bioskop, naha utama mana? Utama nu maca programna atawa utama nu lalajo?

Kitu deui dina babna Agama (Ilmu), nu ngaos atawa nu ngadangkeun kana ieu kitab, ulah ganjang teu percaya, ulah ganjang ngalain-lain, karan ieu jaman akhir, pikiran jalma geus naraek, geus teu pati hayangeun di bobodo, jalma ayeuna mah dina sagala rupa hayang karasa, hayang yakin,sing inget kana babasan kolot baheula, batu turun keusik naek, teu halangan mungguhing kawenangan Allah si kolot jadi bodo, si budak jadi pinter, jeung kudu inget mungguh ilmu Rasululloh teh, aya opat pangkat, nyaeta :

1. Ilmu Sare’at

2. Ilmu Tarekat

3. Ilmu Hakekat

4. Ilmu Ma’ripat

Dina jaman ayeuna mah kitu Ilmu Ma’ripat anu di arudag-udag teh, hayang sidiq ka Allah ka Rasulullah, da bongan aya dalilna:

Wa’bud robbaqa hatta ya’tiyakal yakin.

Sundana : “Nyembah ka Allah teh kudu sidik sarta yakin, supaya sah Dzatna, Sipatna, sah Asmana, sah Af’alna.” (Hanca)

 

 

Enggoning ngumbara di dunya teh sing tepi ka ngarasana teu pisahna jeung Allah jeung Rasulullah, Samangsa-mangsa geus teu ngarasa pisahna jeung Rasulullah beurang peuting, sugan piraku urang rek goreng tekad,ucap,lampah, saperti sirik-pidik-jail-kaniaya ka sasama mahluk, karana tangtu ngarasa isina, lantaran ngarasa dipoconghok beurang peuting ku Pangeran sagala hal moal bisa di sumput salindungkeun deui jeung sagala hal kalakuan naon bae, moal make ujug-riya jeung takabur, karana ngarasa geuning diri urang teh, teu aya kakawasaan, estu Apes-Hina-Doip-Bodo, bisa soteh aya rijki pagawean bisa jadi, singhoreng kalawan pitulungna nu Maha Suci, nyaeta Kudrat-Iradatna anu kawasa nyatana Allah SWT.

Jadi ayeuna bisa oge ditetepkeun samangsa-mangsa jalma make keneh kalakuan sirik-pidik, jail-kaniaya ka sasama mahlukna Allah ta’ala, boh dinu ma’siat, boh di lebe, boh di santri, boh dikiayi pisan, ciri-ciri eta jalma tacan ngarasa deukeutna jeung Rasululloh teu ngarasa deukeutna jeung Pangeran tangtu tekad jeung lakuna cicing dina Ujub-Riya-Takabur, sok ngaku pinter aing teu deungeun, ngaku bener aing teu deungeun, ngaku bisa ngaji aing teu deungeun, ngaku islam aing teu deungeun. Jadi jalma anu kitu teh ngaku boga Kudrat-Iradat sorangan bae, teu narima kana Kudrat-Iradat Pangeran, jadi ngarebut atawa mapadani kana kakawasaanana Allah ta’ala. Kapan teu gampang urang ngaku islam sumawona tadah-tuduh ka batur si itu islam, si itu kafir anging Gusti Allah anu uninga jeung nu baris netepkeunana. Kieu kateranganana:

BAB  ISLAM

Ari tegesna Islam teh suci, beresih tina sagala kokotor, naon anu ngajadikeun kokotor? Teu aya lian anging nafsu ku sabab eta saha jalmana di dunya nu teu boga nafsu? Sumawona dina jalma ma’siat sanajan dina nu ahli agama oge pada katetepan nafsu, komo deui anu make Sirik-Pidik-Ujub-Riya-Takabur, sanajan nafsu hayang kana dunya oge geus kotor bae, kieu kateranganana.

Sategesna ari Islam teu dua teu tilu, estu ngan hiji-hijina malah keur sahiji teh goib, nyaeta sategesna sifatna Islam teh Nur tah eta nu teu katetepan nafsu teh, sabab tadi geuning urang keur aya dina alam Nur mah teu boga nafsu hayang naon-naon, kitu deui anu Islamna teu dua teu tilu, da ngan sahiji-hijina nyaeta kangjeng Rasululloh. Tuh geuning jalma mah teu kabagean pangkat Islam jalma mah ngan ukur jadi umat tapi kana pangkat umat oge sarebu hiji karana bangga sabab kudu nyaho heula ka Rasululloh jeung ngalakonan kana parentahna, lolobana mah ngan ngaku-ngaku wungkul, sumawona nyaho ka Rasululloh kana parentahna oge loba nu teu ngalakonan, kapan dina Rukun Islam oge diwajibkeun jarah ka Madinah ka pakuburanana Kangjeng Rasululloh, jeung ka Baetulloh hakekatna kudu terang kana hakekatna Rasululloh jeung karaton Alloh Ta’ala nu aya dina diri sorangan, kapan aya dililna:

Kullu Umatin Wa Rusullihi

Sundana: Dina sakabeh umat pada katetepan Rasululloh hartina rasana Allah.

Kusabab eta perlu urang panasaran wajib nganyahokeun kana hakekatna Rasululloh nu aya di badan sorangan, peupeuriheun jarah ka Mekah, Madinah teu bisa kapan tadi oge aya dua rupa, Munggah Haji teh, Haji Majazi jeung Haji Hakeki.

• Haji Majazi nyaeta anu bisa jarah ka baetullah jeung Madinah
• Haji Hakeki nyaeta anu geus nganyahokeun kana Hakekatna Baetullah jeung Rasulullah dina dirina sorangan.

Karana Rasulullah teu pupus,upama pupus mah alam dunya oge moal aya, kapan geuning Kangjenng Gusti Syarip Hidayat oge tiasa tepang ku jalan Tarekat, jadi sanajan urang oge upama hayang jadi umat Rasulullah kudu bisa nyaho kana Hakekatna Rasulullah nu disebut Johar Awal tea, sing kapanggih jeung Tarekatna leleberannana ti para Wali.

NERANGKEUN UMAT RASULULLAAH

Ari umat Rasulullah the haq-haqna mah ngan aya opat nyaeta:

1. Sahabat Abubakar
2. Sahabat Umar
3. Sahabat Usman
4. Sahabat Ali

Sabab eta anu opat nu sagulung-sagalang beurang peuting jeung Rasulullah, sarta didamel sahabat (utusan Rasulullah), tapi ayeuna sarerea oge meureun terang yen eta sahabat nu opat teh geus parupus Majajina mah, tapi Hakekatna mah teu pupus, aya di badan Manusa, kapan Rasulullah oge hakekatna aya di manusa.

• - Hakekatna Abubakar nyatana Paninggal
• - Hahekatna Umar nyatana Pangdangu
• - Hakekatna Usman nyatana Pangucap
• - Hakekatna Ali nyatana Pangangseu

Eta paninggal – pangdangu – pangucap – pangangseu teh, gaib kabeh teu aya rupana, tah

eta hakekatna Kangjeung Nabi Muhammad SAW.

Jeung kudu bisa jadi jadi ngahiji ngarasa babarengannana beurang peuting jeung Rasulullah, samangsa-mangsa geus teu ngarasa pisahna jeung Rasulullah, tetap jadi umatna, tiap-tiap geus jadi umatna, tangtu engke bakal di sampurnakeunnana di datangkeun ka Gusti Nu Maha Suci, (Asalna), upama teu nyaho ayeuna mah ka Rasulullah sarta teu ngarasa ngahiji na engke oge pipisahan bae, nyawa urang moal salah deui, tangtu balik deui ka dunya marakayangan jadi Jurig, Setan, Siluman atawa nitis-menitisna duei ka jalma atawa ka sato, samangsa-mangsa nyawa manusa balik deui ka dunya, tetep bakal cilaka asup ka naraka, engke dina Qiyamatna ieu alam dunya, karana ayeuna Nyawa-nyawa manusa marakayangan tegesna teu bisa balik ka Allah, ceuk basa ayeuna mah keur di Preventief, aya di alam Barjah tunggu-tunggu Landraad, engke inget bakal aya Landratan nu leuwih gede dina Walyaomal akhiri (Qiyamatna ieu Alam Dunya).

NERANGKEUN RUKUN IMAN KAGENEPNA NYAETA

Wal qodari chaerihi wa syarrihi minallohi ta’ala

Sundana : “Untung ala untung becik papasten ti Allah Ta’ala atawa hade goreng ti Allah Ta’ala.”

Lebah dieu urang percayana teh ulah kaliru, kudu dipikir kudu di leyepan, kapan tadi Gusti Allah teh sipat na Maha Suci, piraku urang anu suci, make bakal nyiksa, make bakal ngaganjar di Akherat, jadi ana ana kitu mah Gusti Allah ngadamel Manusa teh ngalap paedah, kersana rek ngaganjar jeung rek nyiksa, lamun kitu mah atuh moal tulus sucina Allah Ta’ala teh tapi urang kudu percaya kana dalilna, urang kudu percaya kana ayana Sawarga – Naraka atawa ngeunah teu ngeunah engke di Akherat, karana ayeuna ge di Dunya, kembangna geus karasa, aya ngeunah jeung teu ngeunah tapi eta sawarga Naraka teh lain ti Allah Ta’ala tapi sategesna tina tekad jeung pamolah urang keur waktu di dunya, sabab tadi Gusti Allah Ngadamelna manusa teh sakali jadi,heunteu nungtut deui, geus Qunpayaqun, breg sama sakali cukup teu aya kakurangannana, tapi maparin cukup teh, nyaeta maparin parabotna wungkul naon ari parabot ti Allah Ta’ala teh? Nyaeta Panganggota saperti leungeun dua, suku dua,panon dua,ceuli dua, Irung dua,Baham, jeung Napsu opat perkara: Amarah,loamah,Sawiyah,Mutmainah.

Kieu dawuhan Allah Ta’ala, lamun maneh hayang ka Naraka tegesna hayang kana teu ngeunah, prak bae gera migawe ala, nyaeta migawe kalakuan anu goreng, da kapan geus sadia parabot ti aing, aya Amarah,loamah,Sawiah kitu deui lamun maneh hayang ka Sawarga tegesna kana ka geunahan, pek bae geura migawe kalakuan anu hade, da kapan geus sadia parabotna ti aing, nyaeta napsu mutmainah, sawarga naraka di dunya sumawona di akherat oge, beunang nyieun tina tekad jeung pamolah urang waktu urang keur di dunya, kitu deui beubeunangannana oge moal keur batur, tetep keur milik urang sorangan, ti dunya nepi ka Akherat.

Jadi ku sabab eta ayeuna urang sarerea mangka ati-ati, enggoning ngajalankeun parabot ti Allah Ta’ala teh, kudu make budi jeung pamilih anu cukup, ualah rek ngagunakeun teuing parabot Amarah,sawiah, kirang bara ari teu dipake pisan mah, atuh ulah loba-loba teuing, sakurang kurangna sing sama timbangannana jeung ngagunakeun parabot Mutmainah, karana sing awas, eta beubeunangan tina pagawean urang teh engke di akherat ku gusti Allah bakal di tetepkeun, sabeunangna ti pagawean urang bawa ti pangumbaraan nyaeta ti alam dunya saboga-bogana moal pahili deui.

Kumaha atuh akalna supaya urang bisa ngaloba keun parabot Mutmainah? Teu aya deui akalna lian ti urang kudu bisa nyalindung ka Allah ka Rasulullah, tegesna kudu ma’ripat, tiap-tiap geus ma’ripat tangtu bisa ngarasa babarengan beurang peuting jeung Allah jeung Rasulullah,tiap-tiap geus ngarasa teu pisah, Insa Allah bisa hade Ibadahna kalawan sah.nagara oge tangtu aman.

NERANGKEUN PASAL QUR’AN

Ari Qur’anna teh aya opat perkara

1. Qur’anul Majid
2. Qur’anul Karim
3. Qur’anul Haqim
4. Qur’anul ‘Adim

Ieu Qur’an anu opat perkara di surahannana ku salah sahiji Ajengan Kiyeu:

• No. 1. Qur’anul Majid nyaeta Qur’an anu aya hurupna nu sok di araji ku kaom Islam sa Alam Dunya.
• No. 2. Qur’anul Karim hartina Qur’an anu mulya buktina nyaeta keneh bae Qur’an nu aya tulisannana, karana eta anu di mulyakeun ku kaom Islam sa Alam dunya.
• 
  No. 3. Qur’anul Haqim, hartina Qur’an anu Agung disebutkeun barangna eta keneh bae Qur’an anu sok dibaraca sabab eta anu di Aragungkeun ku kaom Islam sa Alam Dunya.
• No. 4. Qur’anul Adim, hartina Qur’an anu suci jeung nu langgeng di tuduh eta keneh bae buktina mah Qur’an anu aya tulisannana karana eta anu Suci jeung Langgeng hukumannana ti Dunya nepi ka Aherat.

Tah kitu Qur’an nu opat perkara teh disurahannana ku nu ahli Sara jadi di borong bae kajeun aya opat ngarana barang mah eta-eta keneh bae. Jadi anu kitu eta Qur’an tulisan the dianggap Tapekong karana kapan sidik Qur’an eta mah meunang nulis manusa, naha disebutkeun Qur’an eta anu Mulia, anu Agung, anu Suci, anu Langgeng kapan sidik Qur’an tulisan mah keuna ku ruksak, jadi lamun kaom Islam keukeuh boga patekadan kitu atuh teu beda jeung Agama Cina sesembahannana Migusti kana barang anyar turug-turug oge nu nyieuna nu anyar.

Kusabab kitu muga dulur-dulur kaom Islam ulah kaliru kieu ayeuna dihandap ku jisim kuring rek diterangkeun pasal eta Qur’an anu opat perkara teh.

- Qur’anul Majid eta mah cocog barangna nyaeta Qur’an Majaji anu bukti aya hurupna anu umum sok dibaraca ku sarerea kaom Islam.

- Qur’anul Karim, hartina Qur’an anu Mulya sategesna anu ngaran Qur’anul Karim teh buktina panangan katut ramo karana kapan sidik jolna eta aksara teh tina tangan jeung ramo jadi sategesna nu Mulya teh nyaeta Panangan katut ramo anu mimiti ngadamel eta Qur’an, cik saha anu mimiti ngayakeun eta Qur’an? Piraku teu kaharti tah eta anu Mulya teh.

- Qur’anul Hakim, hartina Qur’an anu Agung nyaeta buktina teh paninggal karana panangan katut ramo moal bisa nulis upama teu aya paninggal, jadi sateges-tegesna anu Agung teh nyaeta paninggalna nu mimiti ngayakeun eta Qur’an.

- Qur’anul Adim, hartina Qur’an Suci jeung langgeng nyaeta buktina hirup karana paninggal tangan jeung ramo moal bisa ngajadikeun upama teu aya hirup jadi sateges-tegesna nu Suci jeung nu langgeng teh hirupna nu mimiti nganyahokeun eta Qur’an.

Kusabab kitu urang oge ayeuna ngaji teh lamun hayang nepi kana Sucina, lamun hayang nepi kana sampurnana eta Qur’an anu opat perkara teh kudu di aji kabeh, mimiti urang kudu daek maca heula Qur’anul Majid nyaeta Qur’an Majaji nu aya hurupna tah eta bagian Ilmu Sare’at sanggeus dibaca kudu terus di aji nyaeta kudu dihartikeun pimaksudeunnana, sanggeus kaharti pimaksudeunnana geura teangan jeung pigawe Tarekatna sangkan karasa, sabab eta Qur’anul Majid teh tuduh jalan pikeun ka Alloh ka Rasululloh, jalanna teu aya deui lian ti ku Tarekat nyaeta ku Qur’anul Karim hartina kudu ngaji pagawean tangan jeung ramo urang anu sakira bakal tepi ka Alloh ka Rasululloh karana Gusti Alloh maparin leungeun jeung ramo ka manusa teh, lain kudu dipake ngajadikeun jalan keur nganyahokeun ka Alloh ka Rasululloh supaya tangan jeung ramo urang teh jadi Mulya, karana aya dalilna:

'Ashoobi'ahum fii aadzaanihim minash showaa'iqi hadzarol maoti wallohu muhiithun bil kAafirIin

Kieu pisundaeunnana: Lamun tangan jeung ramo maneh teu di pake nyieun jalan maot, tetep tangan jeung ramo maneh martabatna ramo hewan kafir tetep bakal ka naraka.

Tina Qur’anul Karim kudu naek deui kana Qur’an Haqim bagian Tarekat, nyaeta kudu ngaji pagawean paninggal urang nu sakira bakal Haqim tegesna sidik kana barang langgeng tea, karana gusti Alloh maparin awas paninggal ka manusa teh lain bae kudu dipake ngawaskeun kana barang anyar nu keuna ku ruksak bae, tapi jeung kudu dipake ngawaskeun kana Hakekat Alloh jeung Rasululloh, nyaeta anu kasebut Qur’anul Adim anu langgeng tea atawa sifatna hirup bibitna tujuh bumi, tujuh langit sarawuh eusina kabeh, tah didinya urang oge asalna jadi sategesna ngaran Ma’rifat ka Alloh teh nyaeta geus nyaho kalawan Haqim kana Hakekatna Alloh jeung Muhammad tegesna Johar Awal, tapi mangkade kaliru bisi netepkeun Johar Awal teh kana caangna panon poe nu katinggal ku panon kapala, eta mah Johar Pirid bagian Sawarga Loka ( Dewa ) tempatna di Gunung Himalaya perkara Johar Awal anu sajati mah, nyaeta anu kasebut Johar Latif tegesna goib moal bisa katinggal ku panon kapala, ceuk dalilna:

Ru’yatullaAahi ta’aalaa fii dunyaa bi’aenil qolbi.

Hartina : “Ningali Hakekatna Allah ta’ala ti dunya ku awasna ati”

Tegesna ku hakekatna Rasulullah, sabab sifat jelema mah moal aya nu bisa Ma’ripat kadinya karena jelema mah ngan ukur dipake keur tempat ningalina Rasulullah ka Allah ta’ala, samangsa-mangsa wujud urang geus bisa dipake tempat ningalina Rasulullah ka Allah Ta’ala, tangtu ramo urang bisa nyaritakeun yen geus ngaku nyaho ka Allah Ta’ala, Lantaran geus dibejaan (dipasihan terang) ku Rasulullah, jadi urang mah kabawa ni’mat ku Rasulullah, ti dunya nepi ka akherat, moal sulaya deui sabab geus tetep jadi umatna karana ti ayeuna oge geus teu ngarasa pisahna jeung Rasulullah lantaran wujud teh beurang-peuting di anggo bae tempat ku Rasulullah ningali ka Allah Ta’ala, samangsa-mangsa geus ngarasa babarengan beurang peuting jeung nu Suci, Insa Allah tekad jeung laku teh lila-lila oge kabawa Suci, setan-setan moal dareukeut, tapi kitu soteh nu Ma’ripat kalawan Taohidna, ari teu jeung Taohidna mah sulaya bae, sanajan geus boga Tarekatna, teu ngarasa sieun teu ngarasa isin, jonjon bae tekad jeung lakuna sakama-kama, jadi nu kitu teh Ma’ripatna, Ma’ripat mikung, tangtu di dunyana moal meunang sapaat ti Rasulullah, di dunyana moal lepot tina kasusah, kabendon kunu Maha Suci, ibarat lampu dikurungan ku semprong anu kotor geus tangtu poek, da kudu Suci pa Suci-suci eusina, suci cangkangna, kakara jadi di dunyana moal lepot tina kani’matan, di akheratna pon kitu deui.

Kusabab eta poma-poma dulur-dulur anu geus boga jalan ka Ma’ripatan, tekad,ucap jeung lampah anu goreng teh kudu di jaga bener-bener, ulah darapon nyaho bae, tapi kudu di barengan jeung tekadna, ucapna jeung lampahna anu hade, sabab lamun urang ngalakonan pagawean maksiat ngalanggar hukum sara tangtu urang gancang di bebendonna ku nu Maha Suci anu langkung beurat, hukuman bongan geus nyaho, beda deui jeung anu acan nyaho, saperti di Dunya oge urang kampung maling hayam, di hukumna ngan ukur di denda jeung di bui saminggu, coba upama wadana lamun maling hayam hiji, tangtu leuwih berat hukumannana, jaba ti lepas pangkatna teh, jeung bari di hukum tikel dua kali ti anu si kampung tadi, hukuman bongan geus nyaho kana artieklna, komo anu geus nyaho ka Allah Ta’ala mah sing inget perjanjian Guru Mursid ( hartina Guru nu geus inkisap ka Pangeran ) Salamet babarengan noda,dosa jeung doraka pipisahan.

AYEUNA NERANGKEUN MARTABAT ALAM TUJUH (nganggo rucatan engangna kecap)
Alam Ahdiyat hurup Al

Alam Wachdat hurup Lah

Alam Wahidiat hurup Mu

Alam Arwah hurup Ham

Alam Ajsam hurup Mad

Alam Misal hurup A

Alam Insan Kamil hurup Dam

Buktina Alam dunya oge eusina ngan tujuh poe, hakekatna nyaeta tina Alam nu kasebut ti luhur, tegesna alam nu tujuh teh lalakon Allah, Muhammad, Adam ku sabab eta wajib di kanyahokeunnana ku sarerea. Upama urang arek nyusul kana asal sabab lamun teu di kanyahokeun ti ayeuna jalan-jalanna jeung barang-barangna, atuh tangtu bakal sasab, moal bisa balik deui ka asal, sabab teu kapanggih deui jeung jalana waktu tadi urang turun-turunna ti Akherat ka Alam Dunya.

Ayeuna martabat Alam tujuh teh, ku jisim kuring rek di terangkeun, sarta make ibarat kalawan di buktikeun ku gambar, supaya gampang di hartoskeunna.

 Tingali gambarna

 

 (Hanca)